tru-nie

trunie (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
przypadek: miejscownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: truna

słowoliczbaprzypadekrodzaj
trunmnoga dopełniaczżeński
trunapojedyncza mianownikżeński
trunachmnoga miejscownikżeński
trunamimnoga narzędnikżeński
trunąpojedyncza narzędnikżeński
trunępojedyncza biernikżeński
truniepojedyncza celownikżeński
truniepojedyncza miejscownikżeński
trunopojedyncza wołaczżeński
trunommnoga celownikżeński
trunymnoga mianownikżeński
trunymnoga biernikżeński
trunymnoga wołaczżeński
trunypojedyncza dopełniaczżeński

trunie (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: trunia

słowoliczbaprzypadekrodzaj
trunimnoga dopełniaczżeński
trunipojedyncza celownikżeński
trunipojedyncza miejscownikżeński
trunipojedyncza dopełniaczżeński
truniapojedyncza mianownikżeński
truniachmnoga miejscownikżeński
truniamimnoga narzędnikżeński
truniąpojedyncza narzędnikżeński
truniemnoga mianownikżeński
truniemnoga biernikżeński
truniemnoga wołaczżeński
truniępojedyncza biernikżeński
truniopojedyncza wołaczżeński
truniommnoga celownikżeński
truńmnoga dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz