tru-nią

trunią (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: trunia

słowoliczbaprzypadekrodzaj
trunimnoga dopełniaczżeński
trunipojedyncza celownikżeński
trunipojedyncza miejscownikżeński
trunipojedyncza dopełniaczżeński
truniapojedyncza mianownikżeński
truniachmnoga miejscownikżeński
truniamimnoga narzędnikżeński
truniąpojedyncza narzędnikżeński
truniemnoga mianownikżeński
truniemnoga biernikżeński
truniemnoga wołaczżeński
truniępojedyncza biernikżeński
truniopojedyncza wołaczżeński
truniommnoga celownikżeński
truńmnoga dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz