trun-ka

Trunka (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Trunk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Trunkpojedyncza mianownikmęski osobowy
Trunkapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Trunkapojedyncza biernikmęski osobowy
Trunkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Trunkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Trunkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Trunkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Trunkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Trunkiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Trunkommnoga celownikmęski osobowy
Trunkowipojedyncza celownikmęski osobowy
Trunkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Trunkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Trunkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Trunkówmnoga biernikmęski osobowy
Trunkupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Trunkupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz