trwo-ni-cie-la-mi

trwonicielami (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: trwoniciel

słowoliczbaprzypadekrodzaj
trwonicielpojedyncza mianownikmęski osobowy
trwonicielapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
trwonicielapojedyncza biernikmęski osobowy
trwonicielachmnoga miejscownikmęski osobowy
trwonicielamimnoga narzędnikmęski osobowy
trwonicielemnoga mianownikmęski zwierzęcy
trwonicielemnoga biernikmęski zwierzęcy
trwonicielemnoga wołaczmęski zwierzęcy
trwonicielemnoga mianownikmęski osobowy
trwonicielemnoga wołaczmęski osobowy
trwonicielempojedyncza narzędnikmęski osobowy
trwonicielimnoga dopełniaczmęski osobowy
trwonicielimnoga biernikmęski osobowy
trwonicielommnoga celownikmęski osobowy
trwonicielowipojedyncza celownikmęski osobowy
trwonicielupojedyncza miejscownikmęski osobowy
trwonicielupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz