try-ko-cie

trykocie (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: trykot

słowoliczbaprzypadekrodzaj
trykociepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
trykociepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
trykotpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
trykotpojedyncza biernikmęski rzeczowy
trykotachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
trykotamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
trykotempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
trykotommnoga celownikmęski rzeczowy
trykotowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
trykotówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
trykotupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
trykotymnoga mianownikmęski rzeczowy
trykotymnoga biernikmęski rzeczowy
trykotymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz