try-mie

trymie (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: trym

słowoliczbaprzypadekrodzaj
trympojedyncza mianownikmęski rzeczowy
trympojedyncza biernikmęski rzeczowy
trymachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
trymamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
trymempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
trymiepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
trymiepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
trymommnoga celownikmęski rzeczowy
trymowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
trymówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
trymupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
trymymnoga mianownikmęski rzeczowy
trymymnoga biernikmęski rzeczowy
trymymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz