tryn-kie-wi-czu

Trynkiewiczu (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Trynkiewicz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Trynkiewiczpojedyncza mianownikmęski osobowy
Trynkiewiczapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Trynkiewiczapojedyncza biernikmęski osobowy
Trynkiewiczachmnoga miejscownikmęski osobowy
Trynkiewiczamimnoga narzędnikmęski osobowy
Trynkiewiczemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Trynkiewiczemnoga biernikmęski zwierzęcy
Trynkiewiczemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Trynkiewiczemnoga mianownikmęski osobowy
Trynkiewiczemnoga wołaczmęski osobowy
Trynkiewiczempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Trynkiewiczommnoga celownikmęski osobowy
Trynkiewiczowipojedyncza celownikmęski osobowy
Trynkiewiczowiemnoga mianownikmęski osobowy
Trynkiewiczowiemnoga wołaczmęski osobowy
Trynkiewiczówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Trynkiewiczówmnoga biernikmęski osobowy
Trynkiewiczupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Trynkiewiczupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz