try-pę

trypę (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: biernik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: trypa

słowoliczbaprzypadekrodzaj
trypmnoga dopełniaczżeński
trypapojedyncza mianownikżeński
trypachmnoga miejscownikżeński
trypamimnoga narzędnikżeński
trypąpojedyncza narzędnikżeński
trypępojedyncza biernikżeński
trypiepojedyncza celownikżeński
trypiepojedyncza miejscownikżeński
trypopojedyncza wołaczżeński
trypommnoga celownikżeński
trypymnoga mianownikżeński
trypymnoga biernikżeński
trypymnoga wołaczżeński
trypypojedyncza dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz