try-um-fa-to-ra

tryumfatora (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: tryumfator

słowoliczbaprzypadekrodzaj
tryumfatorpojedyncza mianownikmęski osobowy
tryumfatorapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
tryumfatorapojedyncza biernikmęski osobowy
tryumfatorachmnoga miejscownikmęski osobowy
tryumfatoramimnoga narzędnikmęski osobowy
tryumfatorempojedyncza narzędnikmęski osobowy
tryumfatorommnoga celownikmęski osobowy
tryumfatorowipojedyncza celownikmęski osobowy
tryumfatorówmnoga dopełniaczmęski osobowy
tryumfatorówmnoga biernikmęski osobowy
tryumfatorymnoga mianownikmęski zwierzęcy
tryumfatorymnoga biernikmęski zwierzęcy
tryumfatorymnoga wołaczmęski zwierzęcy
tryumfatorzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
tryumfatorzepojedyncza wołaczmęski osobowy
tryumfatorzymnoga mianownikmęski osobowy
tryumfatorzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz