trzci-ni-cza-nie

trzciniczanie (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: trzciniczanin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
trzciniczanmnoga dopełniaczmęski osobowy
trzciniczanmnoga biernikmęski osobowy
trzciniczanachmnoga miejscownikmęski osobowy
trzciniczanamimnoga narzędnikmęski osobowy
trzciniczaniemnoga mianownikmęski osobowy
trzciniczaniemnoga wołaczmęski osobowy
trzciniczaninpojedyncza mianownikmęski osobowy
trzciniczaninapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
trzciniczaninapojedyncza biernikmęski osobowy
trzciniczaninempojedyncza narzędnikmęski osobowy
trzciniczaniniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
trzciniczaniniepojedyncza wołaczmęski osobowy
trzciniczaninowipojedyncza celownikmęski osobowy
trzciniczanommnoga celownikmęski osobowy
trzciniczanymnoga mianownikmęski zwierzęcy
trzciniczanymnoga biernikmęski zwierzęcy
trzciniczanymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz