trze-bie-la-ny

trzebielany (nazwa pospolita) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: trzebielanin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
trzebielanmnoga dopełniaczmęski osobowy
trzebielanmnoga biernikmęski osobowy
trzebielanachmnoga miejscownikmęski osobowy
trzebielanamimnoga narzędnikmęski osobowy
trzebielaniemnoga mianownikmęski osobowy
trzebielaniemnoga wołaczmęski osobowy
trzebielaninpojedyncza mianownikmęski osobowy
trzebielaninapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
trzebielaninapojedyncza biernikmęski osobowy
trzebielaninempojedyncza narzędnikmęski osobowy
trzebielaniniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
trzebielaniniepojedyncza wołaczmęski osobowy
trzebielaninowipojedyncza celownikmęski osobowy
trzebielanommnoga celownikmęski osobowy
trzebielanymnoga mianownikmęski zwierzęcy
trzebielanymnoga biernikmęski zwierzęcy
trzebielanymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz