trze-bi-nia-ni-nie

trzebinianinie (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: trzebinianin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
trzebinianmnoga dopełniaczmęski osobowy
trzebinianmnoga biernikmęski osobowy
trzebinianachmnoga miejscownikmęski osobowy
trzebinianamimnoga narzędnikmęski osobowy
trzebinianiemnoga mianownikmęski osobowy
trzebinianiemnoga wołaczmęski osobowy
trzebinianinpojedyncza mianownikmęski osobowy
trzebinianinapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
trzebinianinapojedyncza biernikmęski osobowy
trzebinianinempojedyncza narzędnikmęski osobowy
trzebinianiniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
trzebinianiniepojedyncza wołaczmęski osobowy
trzebinianinowipojedyncza celownikmęski osobowy
trzebinianommnoga celownikmęski osobowy
trzebinianymnoga mianownikmęski zwierzęcy
trzebinianymnoga biernikmęski zwierzęcy
trzebinianymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz