trzeb-ni-czan

trzebniczan (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: trzebniczanin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
trzebniczanmnoga dopełniaczmęski osobowy
trzebniczanmnoga biernikmęski osobowy
trzebniczanachmnoga miejscownikmęski osobowy
trzebniczanamimnoga narzędnikmęski osobowy
trzebniczaniemnoga mianownikmęski osobowy
trzebniczaniemnoga wołaczmęski osobowy
trzebniczaninpojedyncza mianownikmęski osobowy
trzebniczaninapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
trzebniczaninapojedyncza biernikmęski osobowy
trzebniczaninempojedyncza narzędnikmęski osobowy
trzebniczaniniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
trzebniczaniniepojedyncza wołaczmęski osobowy
trzebniczaninowipojedyncza celownikmęski osobowy
trzebniczanommnoga celownikmęski osobowy
trzebniczanymnoga mianownikmęski zwierzęcy
trzebniczanymnoga biernikmęski zwierzęcy
trzebniczanymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz