trze-bo-wian

Trzebowian (nazwa pospolita) rzeczownik etn.

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Trzebowianin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Trzebowianmnoga dopełniaczmęski osobowy
Trzebowianmnoga biernikmęski osobowy
Trzebowianachmnoga miejscownikmęski osobowy
Trzebowianamimnoga narzędnikmęski osobowy
Trzebowianiemnoga mianownikmęski osobowy
Trzebowianiemnoga wołaczmęski osobowy
Trzebowianinpojedyncza mianownikmęski osobowy
Trzebowianinapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Trzebowianinapojedyncza biernikmęski osobowy
Trzebowianinempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Trzebowianiniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Trzebowianiniepojedyncza wołaczmęski osobowy
Trzebowianinowipojedyncza celownikmęski osobowy
Trzebowianommnoga celownikmęski osobowy
Trzebowianymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Trzebowianymnoga biernikmęski zwierzęcy
Trzebowianymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz