trze-mu

trzemu (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: trzem

słowoliczbaprzypadekrodzaj
trzempojedyncza mianownikmęski rzeczowy
trzempojedyncza biernikmęski rzeczowy
trzemachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
trzemamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
trzemempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
trzemiepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
trzemiepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
trzemommnoga celownikmęski rzeczowy
trzemowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
trzemówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
trzemupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
trzemymnoga mianownikmęski rzeczowy
trzemymnoga biernikmęski rzeczowy
trzemymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz