trze-par-ka-mi

trzeparkami (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: trzeparka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
trzeparcepojedyncza celownikżeński
trzeparcepojedyncza miejscownikżeński
trzeparekmnoga dopełniaczżeński
trzeparkapojedyncza mianownikżeński
trzeparkachmnoga miejscownikżeński
trzeparkamimnoga narzędnikżeński
trzeparkąpojedyncza narzędnikżeński
trzeparkępojedyncza biernikżeński
trzeparkimnoga mianownikżeński
trzeparkimnoga biernikżeński
trzeparkimnoga wołaczżeński
trzeparkipojedyncza dopełniaczżeński
trzeparkopojedyncza wołaczżeński
trzeparkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz