trzy-krot-ka

trzykrotka (nazwa pospolita) rzeczownik bot.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: trzykrotka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
trzykrotcepojedyncza celownikżeński
trzykrotcepojedyncza miejscownikżeński
trzykrotekmnoga dopełniaczżeński
trzykrotkapojedyncza mianownikżeński
trzykrotkachmnoga miejscownikżeński
trzykrotkamimnoga narzędnikżeński
trzykrotkąpojedyncza narzędnikżeński
trzykrotkępojedyncza biernikżeński
trzykrotkimnoga mianownikżeński
trzykrotkimnoga biernikżeński
trzykrotkimnoga wołaczżeński
trzykrotkipojedyncza dopełniaczżeński
trzykrotkopojedyncza wołaczżeński
trzykrotkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz