trój-bu-ńczucz-no-ść

trójbuńczuczność (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: trójbuńczuczność

słowoliczbaprzypadekrodzaj
trójbuńczucznościmnoga dopełniaczżeński
trójbuńczucznościmnoga mianownikżeński
trójbuńczucznościmnoga biernikżeński
trójbuńczucznościmnoga wołaczżeński
trójbuńczucznościpojedyncza celownikżeński
trójbuńczucznościpojedyncza miejscownikżeński
trójbuńczucznościpojedyncza dopełniaczżeński
trójbuńczucznościpojedyncza wołaczżeński
trójbuńczucznościachmnoga miejscownikżeński
trójbuńczucznościamimnoga narzędnikżeński
trójbuńczucznościąpojedyncza narzędnikżeński
trójbuńczucznościommnoga celownikżeński
trójbuńczucznośćpojedyncza biernikżeński
trójbuńczucznośćpojedyncza mianownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz