trój-dźwi-ęku

trójdźwięku (nazwa pospolita) rzeczownik muz.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: trójdźwięk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
trójdźwiękpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
trójdźwiękpojedyncza biernikmęski rzeczowy
trójdźwiękachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
trójdźwiękamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
trójdźwiękimnoga mianownikmęski rzeczowy
trójdźwiękimnoga biernikmęski rzeczowy
trójdźwiękimnoga wołaczmęski rzeczowy
trójdźwiękiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
trójdźwiękommnoga celownikmęski rzeczowy
trójdźwiękowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
trójdźwiękówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
trójdźwiękupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
trójdźwiękupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
trójdźwiękupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz