trój-ko-wi-czem

trójkowiczem (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: trójkowicz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
trójkowiczpojedyncza mianownikmęski osobowy
trójkowiczapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
trójkowiczapojedyncza biernikmęski osobowy
trójkowiczachmnoga miejscownikmęski osobowy
trójkowiczamimnoga narzędnikmęski osobowy
trójkowiczemnoga mianownikmęski zwierzęcy
trójkowiczemnoga biernikmęski zwierzęcy
trójkowiczemnoga wołaczmęski zwierzęcy
trójkowiczemnoga mianownikmęski osobowy
trójkowiczemnoga wołaczmęski osobowy
trójkowiczempojedyncza narzędnikmęski osobowy
trójkowiczommnoga celownikmęski osobowy
trójkowiczowipojedyncza celownikmęski osobowy
trójkowiczówmnoga dopełniaczmęski osobowy
trójkowiczówmnoga biernikmęski osobowy
trójkowiczupojedyncza miejscownikmęski osobowy
trójkowiczupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz