tu-cho-la-nie

tucholanie (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: tucholanin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
tucholanmnoga dopełniaczmęski osobowy
tucholanmnoga biernikmęski osobowy
tucholanachmnoga miejscownikmęski osobowy
tucholanamimnoga narzędnikmęski osobowy
tucholaniemnoga mianownikmęski osobowy
tucholaniemnoga wołaczmęski osobowy
tucholaninpojedyncza mianownikmęski osobowy
tucholaninapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
tucholaninapojedyncza biernikmęski osobowy
tucholaninempojedyncza narzędnikmęski osobowy
tucholaniniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
tucholaniniepojedyncza wołaczmęski osobowy
tucholaninowipojedyncza celownikmęski osobowy
tucholanommnoga celownikmęski osobowy
tucholanymnoga mianownikmęski zwierzęcy
tucholanymnoga biernikmęski zwierzęcy
tucholanymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz