tu-pli-cza-nie

tupliczanie (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: tupliczanin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
tupliczanmnoga dopełniaczmęski osobowy
tupliczanmnoga biernikmęski osobowy
tupliczanachmnoga miejscownikmęski osobowy
tupliczanamimnoga narzędnikmęski osobowy
tupliczaniemnoga mianownikmęski osobowy
tupliczaniemnoga wołaczmęski osobowy
tupliczaninpojedyncza mianownikmęski osobowy
tupliczaninapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
tupliczaninapojedyncza biernikmęski osobowy
tupliczaninempojedyncza narzędnikmęski osobowy
tupliczaniniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
tupliczaniniepojedyncza wołaczmęski osobowy
tupliczaninowipojedyncza celownikmęski osobowy
tupliczanommnoga celownikmęski osobowy
tupliczanymnoga mianownikmęski zwierzęcy
tupliczanymnoga biernikmęski zwierzęcy
tupliczanymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz