tu-ra-ka

turaka (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: turak

słowoliczbaprzypadekrodzaj
turakpojedyncza mianownikmęski zwierzęcy
turakapojedyncza dopełniaczmęski zwierzęcy
turakapojedyncza biernikmęski zwierzęcy
turakachmnoga miejscownikmęski zwierzęcy
turakamimnoga narzędnikmęski zwierzęcy
turakimnoga mianownikmęski zwierzęcy
turakimnoga biernikmęski zwierzęcy
turakimnoga wołaczmęski zwierzęcy
turakiempojedyncza narzędnikmęski zwierzęcy
turakommnoga celownikmęski zwierzęcy
turakowipojedyncza celownikmęski zwierzęcy
turakówmnoga dopełniaczmęski zwierzęcy
turakupojedyncza miejscownikmęski zwierzęcy
turakupojedyncza wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz