tu-ra-kie-wicz

Turakiewicz (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Turakiewicz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Turakiewiczpojedyncza mianownikmęski osobowy
Turakiewiczapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Turakiewiczapojedyncza biernikmęski osobowy
Turakiewiczachmnoga miejscownikmęski osobowy
Turakiewiczamimnoga narzędnikmęski osobowy
Turakiewiczemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Turakiewiczemnoga biernikmęski zwierzęcy
Turakiewiczemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Turakiewiczemnoga mianownikmęski osobowy
Turakiewiczemnoga wołaczmęski osobowy
Turakiewiczempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Turakiewiczommnoga celownikmęski osobowy
Turakiewiczowipojedyncza celownikmęski osobowy
Turakiewiczowiemnoga mianownikmęski osobowy
Turakiewiczowiemnoga wołaczmęski osobowy
Turakiewiczówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Turakiewiczówmnoga biernikmęski osobowy
Turakiewiczupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Turakiewiczupojedyncza wołaczmęski osobowy

Turakiewicz (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Turakiewicz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Turakiewiczpojedyncza mnoga mianownikżeński
Turakiewiczpojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Turakiewiczpojedyncza mnoga celownikżeński
Turakiewiczpojedyncza mnoga biernikżeński
Turakiewiczpojedyncza mnoga narzędnikżeński
Turakiewiczpojedyncza mnoga miejscownikżeński
Turakiewiczpojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz