tu-ra-wian

turawian (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: turawianin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
turawianmnoga dopełniaczmęski osobowy
turawianmnoga biernikmęski osobowy
turawianachmnoga miejscownikmęski osobowy
turawianamimnoga narzędnikmęski osobowy
turawianiemnoga mianownikmęski osobowy
turawianiemnoga wołaczmęski osobowy
turawianinpojedyncza mianownikmęski osobowy
turawianinapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
turawianinapojedyncza biernikmęski osobowy
turawianinempojedyncza narzędnikmęski osobowy
turawianiniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
turawianiniepojedyncza wołaczmęski osobowy
turawianinowipojedyncza celownikmęski osobowy
turawianommnoga celownikmęski osobowy
turawianymnoga mianownikmęski zwierzęcy
turawianymnoga biernikmęski zwierzęcy
turawianymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz