tur-ba-ka

Turbaka (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Turbak

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Turbakpojedyncza mianownikmęski osobowy
Turbakapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Turbakapojedyncza biernikmęski osobowy
Turbakachmnoga miejscownikmęski osobowy
Turbakamimnoga narzędnikmęski osobowy
Turbakimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Turbakimnoga biernikmęski zwierzęcy
Turbakimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Turbakiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Turbakommnoga celownikmęski osobowy
Turbakowipojedyncza celownikmęski osobowy
Turbakowiemnoga mianownikmęski osobowy
Turbakowiemnoga wołaczmęski osobowy
Turbakówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Turbakówmnoga biernikmęski osobowy
Turbakupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Turbakupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz