tur-ba-to-rem

turbatorem (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: turbator

słowoliczbaprzypadekrodzaj
turbatorpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
turbatorpojedyncza biernikmęski rzeczowy
turbatorapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
turbatorachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
turbatoramimnoga narzędnikmęski rzeczowy
turbatorempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
turbatorommnoga celownikmęski rzeczowy
turbatorowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
turbatorówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
turbatorymnoga mianownikmęski rzeczowy
turbatorymnoga biernikmęski rzeczowy
turbatorymnoga wołaczmęski rzeczowy
turbatorzepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
turbatorzepojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz