tur-bu-len-cyj

turbulencyj (nazwa pospolita) rzeczownik arch.;char.

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: turbulencja

słowoliczbaprzypadekrodzaj
turbulencjapojedyncza mianownikżeński
turbulencjachmnoga miejscownikżeński
turbulencjamimnoga narzędnikżeński
turbulencjąpojedyncza narzędnikżeński
turbulencjemnoga mianownikżeński
turbulencjemnoga biernikżeński
turbulencjemnoga wołaczżeński
turbulencjępojedyncza biernikżeński
turbulencjipojedyncza celownikżeński
turbulencjipojedyncza miejscownikżeński
turbulencjipojedyncza dopełniaczżeński
turbulencjopojedyncza wołaczżeński
turbulencjommnoga celownikżeński
turbulencjimnoga dopełniaczżeński
turbulencyjmnoga dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz