tur-czyn-ko

Turczynko (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Turczynka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Turczyncepojedyncza celownikżeński
Turczyncepojedyncza miejscownikżeński
Turczynekmnoga dopełniaczżeński
Turczynkapojedyncza mianownikżeński
Turczynkachmnoga miejscownikżeński
Turczynkamimnoga narzędnikżeński
Turczynkąpojedyncza narzędnikżeński
Turczynkępojedyncza biernikżeński
Turczynkimnoga mianownikżeński
Turczynkimnoga biernikżeński
Turczynkimnoga wołaczżeński
Turczynkipojedyncza dopełniaczżeński
Turczynkopojedyncza wołaczżeński
Turczynkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz