tu-rem-ko-wie

Turemkowie (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Turemka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Turemcepojedyncza celownikmęski osobowy
Turemcepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Turemkapojedyncza mianownikmęski osobowy
Turemkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Turemkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Turemkąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Turemkępojedyncza biernikmęski osobowy
Turemkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Turemkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Turemkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Turemkipojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Turemkopojedyncza wołaczmęski osobowy
Turemkommnoga celownikmęski osobowy
Turemkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Turemkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Turemkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Turemkówmnoga biernikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz