tu-re-wi-cze

Turewicze (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Turewicz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Turewiczpojedyncza mianownikmęski osobowy
Turewiczapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Turewiczapojedyncza biernikmęski osobowy
Turewiczachmnoga miejscownikmęski osobowy
Turewiczamimnoga narzędnikmęski osobowy
Turewiczemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Turewiczemnoga biernikmęski zwierzęcy
Turewiczemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Turewiczemnoga mianownikmęski osobowy
Turewiczemnoga wołaczmęski osobowy
Turewiczempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Turewiczommnoga celownikmęski osobowy
Turewiczowipojedyncza celownikmęski osobowy
Turewiczowiemnoga mianownikmęski osobowy
Turewiczowiemnoga wołaczmęski osobowy
Turewiczówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Turewiczówmnoga biernikmęski osobowy
Turewiczupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Turewiczupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz