tur-kach

turkach (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: miejscownik
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: turek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Turcymnoga mianownikmęski osobowy
Turcymnoga wołaczmęski osobowy
Turekpojedyncza mianownikmęski osobowy
Turkapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Turkapojedyncza biernikmęski osobowy
Turkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Turkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Turkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Turkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Turkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Turkiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Turkommnoga celownikmęski osobowy
Turkowipojedyncza celownikmęski osobowy
Turkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Turkówmnoga biernikmęski osobowy
Turkupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Turkupojedyncza wołaczmęski osobowy
turekpojedyncza mianownikmęski zwierzęcy
turkapojedyncza dopełniaczmęski zwierzęcy
turkapojedyncza biernikmęski zwierzęcy
turkachmnoga miejscownikmęski zwierzęcy
turkamimnoga narzędnikmęski zwierzęcy
turkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
turkimnoga biernikmęski zwierzęcy
turkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
turkiempojedyncza narzędnikmęski zwierzęcy
turkommnoga celownikmęski zwierzęcy
turkowipojedyncza celownikmęski zwierzęcy
turkówmnoga dopełniaczmęski zwierzęcy
turkupojedyncza miejscownikmęski zwierzęcy
turkupojedyncza wołaczmęski zwierzęcy

Turkach (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: miejscownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Turek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Turekpojedyncza mianownikmęski osobowy
Turkapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Turkapojedyncza biernikmęski osobowy
Turkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Turkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Turkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Turkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Turkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Turkiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Turkommnoga celownikmęski osobowy
Turkowipojedyncza celownikmęski osobowy
Turkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Turkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Turkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Turkówmnoga biernikmęski osobowy
Turkupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Turkupojedyncza wołaczmęski osobowy

Turkach (nazwa geograficzna) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: miejscownik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: Turek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
turekpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
turekpojedyncza biernikmęski rzeczowy
turkapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
turkachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
turkamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
turkimnoga mianownikmęski rzeczowy
turkimnoga biernikmęski rzeczowy
turkimnoga wołaczmęski rzeczowy
turkiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
turkommnoga celownikmęski rzeczowy
turkowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
turkówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
turkupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
turkupojedyncza wołaczmęski rzeczowy
Turekpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
Turekpojedyncza biernikmęski rzeczowy
Turkachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
Turkamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
Turkimnoga mianownikmęski rzeczowy
Turkimnoga biernikmęski rzeczowy
Turkimnoga wołaczmęski rzeczowy
Turkiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
Turkommnoga celownikmęski rzeczowy
Turkowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
Turkówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
Turkupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
Turkupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
Turkupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Turkach (nazwa geograficzna) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: miejscownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Turka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Turcepojedyncza celownikżeński
Turcepojedyncza miejscownikżeński
Turkmnoga dopełniaczżeński
Turkapojedyncza mianownikżeński
Turkachmnoga miejscownikżeński
Turkamimnoga narzędnikżeński
Turkąpojedyncza narzędnikżeński
Turkępojedyncza biernikżeński
Turkimnoga mianownikżeński
Turkimnoga biernikżeński
Turkimnoga wołaczżeński
Turkipojedyncza dopełniaczżeński
Turkopojedyncza wołaczżeński
Turkommnoga celownikżeński

Turkach (człon nazwy geograficznej) rzeczownik rzad.

liczba: mnoga
przypadek: miejscownik
rodzaj: nijaki

Forma podstawowa: Turki

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Turkachmnoga miejscowniknijaki
Turkamimnoga narzędniknijaki
Turkimnoga mianowniknijaki
Turkimnoga bierniknijaki
Turkimnoga wołacznijaki
Turkommnoga celowniknijaki
Turkówmnoga dopełniacznijaki
Turkachmnoga miejscowniknijaki
Turkamimnoga narzędniknijaki
Turkimnoga mianowniknijaki
Turkimnoga bierniknijaki
Turkimnoga wołacznijaki
Turkommnoga celowniknijaki
Turkówmnoga dopełniacznijaki

Turkach (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: miejscownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Turko

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Turcepojedyncza celownikmęski osobowy
Turcepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Turkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Turkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Turkąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Turkępojedyncza biernikmęski osobowy
Turkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Turkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Turkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Turkipojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Turkopojedyncza mianownikmęski osobowy
Turkopojedyncza wołaczmęski osobowy
Turkommnoga celownikmęski osobowy
Turkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Turkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Turkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Turkówmnoga biernikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz