tur-ko-lo-dzy

turkolodzy (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: turkolog

słowoliczbaprzypadekrodzaj
turkolodzymnoga mianownikmęski osobowy
turkolodzymnoga wołaczmęski osobowy
turkologpojedyncza mianownikmęski osobowy
turkologapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
turkologapojedyncza biernikmęski osobowy
turkologachmnoga miejscownikmęski osobowy
turkologamimnoga narzędnikmęski osobowy
turkologimnoga mianownikmęski zwierzęcy
turkologimnoga biernikmęski zwierzęcy
turkologimnoga wołaczmęski zwierzęcy
turkologiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
turkologommnoga celownikmęski osobowy
turkologowipojedyncza celownikmęski osobowy
turkologowiemnoga mianownikmęski osobowy
turkologowiemnoga wołaczmęski osobowy
turkologówmnoga dopełniaczmęski osobowy
turkologówmnoga biernikmęski osobowy
turkologupojedyncza miejscownikmęski osobowy
turkologupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz