tur-ko-ta

Turkota (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Turkot

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Turkociepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Turkociepojedyncza wołaczmęski osobowy
Turkotpojedyncza mianownikmęski osobowy
Turkotapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Turkotapojedyncza biernikmęski osobowy
Turkotachmnoga miejscownikmęski osobowy
Turkotamimnoga narzędnikmęski osobowy
Turkotempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Turkotommnoga celownikmęski osobowy
Turkotowipojedyncza celownikmęski osobowy
Turkotowiemnoga mianownikmęski osobowy
Turkotowiemnoga wołaczmęski osobowy
Turkotówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Turkotówmnoga biernikmęski osobowy
Turkotymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Turkotymnoga biernikmęski zwierzęcy
Turkotymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz