tur-mie

turmie (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
przypadek: miejscownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: turma

słowoliczbaprzypadekrodzaj
turmmnoga dopełniaczżeński
turmapojedyncza mianownikżeński
turmachmnoga miejscownikżeński
turmamimnoga narzędnikżeński
turmąpojedyncza narzędnikżeński
turmępojedyncza biernikżeński
turmiepojedyncza celownikżeński
turmiepojedyncza miejscownikżeński
turmopojedyncza wołaczżeński
turmommnoga celownikżeński
turmymnoga mianownikżeński
turmymnoga biernikżeński
turmymnoga wołaczżeński
turmypojedyncza dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz