tu-ro-bi-nian

turobinian (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: turobinianin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
turobinianmnoga dopełniaczmęski osobowy
turobinianmnoga biernikmęski osobowy
turobinianachmnoga miejscownikmęski osobowy
turobinianamimnoga narzędnikmęski osobowy
turobinianiemnoga mianownikmęski osobowy
turobinianiemnoga wołaczmęski osobowy
turobinianinpojedyncza mianownikmęski osobowy
turobinianinapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
turobinianinapojedyncza biernikmęski osobowy
turobinianinempojedyncza narzędnikmęski osobowy
turobinianiniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
turobinianiniepojedyncza wołaczmęski osobowy
turobinianinowipojedyncza celownikmęski osobowy
turobinianommnoga celownikmęski osobowy
turobinianymnoga mianownikmęski zwierzęcy
turobinianymnoga biernikmęski zwierzęcy
turobinianymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz