tu-ro-nu

turonu (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: turon

słowoliczbaprzypadekrodzaj
turonpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
turonpojedyncza biernikmęski rzeczowy
turonachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
turonamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
turonempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
turoniepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
turoniepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
turonommnoga celownikmęski rzeczowy
turonowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
turonówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
turonupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
turonymnoga mianownikmęski rzeczowy
turonymnoga biernikmęski rzeczowy
turonymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz