tut-na-rom

tutnarom (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: celownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: tutnar

słowoliczbaprzypadekrodzaj
tutnarpojedyncza mianownikmęski osobowy
tutnarapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
tutnarapojedyncza biernikmęski osobowy
tutnarachmnoga miejscownikmęski osobowy
tutnaramimnoga narzędnikmęski osobowy
tutnarempojedyncza narzędnikmęski osobowy
tutnarommnoga celownikmęski osobowy
tutnarowipojedyncza celownikmęski osobowy
tutnarowiemnoga mianownikmęski osobowy
tutnarowiemnoga wołaczmęski osobowy
tutnarówmnoga dopełniaczmęski osobowy
tutnarówmnoga biernikmęski osobowy
tutnarymnoga mianownikmęski zwierzęcy
tutnarymnoga biernikmęski zwierzęcy
tutnarymnoga wołaczmęski zwierzęcy
tutnarzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
tutnarzepojedyncza wołaczmęski osobowy
tutnarzymnoga mianownikmęski osobowy
tutnarzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz