tu-to-rów

tutorów (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: tutor

słowoliczbaprzypadekrodzaj
tutorpojedyncza mianownikmęski osobowy
tutorapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
tutorapojedyncza biernikmęski osobowy
tutorachmnoga miejscownikmęski osobowy
tutoramimnoga narzędnikmęski osobowy
tutorempojedyncza narzędnikmęski osobowy
tutorommnoga celownikmęski osobowy
tutorowipojedyncza celownikmęski osobowy
tutorowiemnoga mianownikmęski osobowy
tutorowiemnoga wołaczmęski osobowy
tutorówmnoga dopełniaczmęski osobowy
tutorówmnoga biernikmęski osobowy
tutorymnoga mianownikmęski zwierzęcy
tutorymnoga biernikmęski zwierzęcy
tutorymnoga wołaczmęski zwierzęcy
tutorzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
tutorzepojedyncza wołaczmęski osobowy
tutorzymnoga mianownikmęski osobowy
tutorzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz