tu-ziem-ca-mi

tuziemcami (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: tuziemiec

słowoliczbaprzypadekrodzaj
tuziemcapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
tuziemcapojedyncza biernikmęski osobowy
tuziemcachmnoga miejscownikmęski osobowy
tuziemcamimnoga narzędnikmęski osobowy
tuziemcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
tuziemcemnoga biernikmęski zwierzęcy
tuziemcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
tuziemcempojedyncza narzędnikmęski osobowy
tuziemcommnoga celownikmęski osobowy
tuziemcowipojedyncza celownikmęski osobowy
tuziemcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
tuziemcówmnoga biernikmęski osobowy
tuziemcupojedyncza miejscownikmęski osobowy
tuziemcupojedyncza wołaczmęski osobowy
tuziemcymnoga mianownikmęski osobowy
tuziemcymnoga wołaczmęski osobowy
tuziemczepojedyncza wołaczmęski osobowy
tuziemiecpojedyncza mianownikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz