tu-ła-czo-ści

tułaczości (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: tułaczość

słowoliczbaprzypadekrodzaj
tułaczościmnoga dopełniaczżeński
tułaczościmnoga mianownikżeński
tułaczościmnoga biernikżeński
tułaczościmnoga wołaczżeński
tułaczościpojedyncza celownikżeński
tułaczościpojedyncza miejscownikżeński
tułaczościpojedyncza dopełniaczżeński
tułaczościpojedyncza wołaczżeński
tułaczościachmnoga miejscownikżeński
tułaczościamimnoga narzędnikżeński
tułaczościąpojedyncza narzędnikżeński
tułaczościommnoga celownikżeński
tułaczośćpojedyncza biernikżeński
tułaczośćpojedyncza mianownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz