tu-ła-ki

Tułaki (nazwisko) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Tułak

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Tułakpojedyncza mianownikmęski osobowy
Tułakapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Tułakapojedyncza biernikmęski osobowy
Tułakachmnoga miejscownikmęski osobowy
Tułakamimnoga narzędnikmęski osobowy
Tułakimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Tułakimnoga biernikmęski zwierzęcy
Tułakimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Tułakiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Tułakommnoga celownikmęski osobowy
Tułakowipojedyncza celownikmęski osobowy
Tułakowiemnoga mianownikmęski osobowy
Tułakowiemnoga wołaczmęski osobowy
Tułakówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Tułakówmnoga biernikmęski osobowy
Tułakupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Tułakupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz