tu-łu-by

tułuby (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: tułub

słowoliczbaprzypadekrodzaj
tułubpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
tułubpojedyncza biernikmęski rzeczowy
tułubapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
tułubachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
tułubamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
tułubempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
tułubiepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
tułubiepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
tułubommnoga celownikmęski rzeczowy
tułubowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
tułubówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
tułubymnoga mianownikmęski rzeczowy
tułubymnoga biernikmęski rzeczowy
tułubymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz