twa-rzy-ce

twarzyce (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: twarzyca

słowoliczbaprzypadekrodzaj
twarzycmnoga dopełniaczżeński
twarzycapojedyncza mianownikżeński
twarzycachmnoga miejscownikżeński
twarzycamimnoga narzędnikżeński
twarzycąpojedyncza narzędnikżeński
twarzycemnoga mianownikżeński
twarzycemnoga biernikżeński
twarzycemnoga wołaczżeński
twarzycępojedyncza biernikżeński
twarzycopojedyncza wołaczżeński
twarzycommnoga celownikżeński
twarzycypojedyncza celownikżeński
twarzycypojedyncza miejscownikżeński
twarzycypojedyncza dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz