ty-bur-ce-mu

Tyburcemu (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Tyburcy

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Tyburcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Tyburcemnoga biernikmęski zwierzęcy
Tyburcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Tyburcegopojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Tyburcegopojedyncza biernikmęski osobowy
Tyburcemupojedyncza celownikmęski osobowy
Tyburcowiemnoga mianownikmęski osobowy
Tyburcowiemnoga wołaczmęski osobowy
Tyburcypojedyncza mianownikmęski osobowy
Tyburcypojedyncza wołaczmęski osobowy
Tyburcychmnoga dopełniaczmęski osobowy
Tyburcychmnoga biernikmęski osobowy
Tyburcychmnoga miejscownikmęski osobowy
Tyburcymmnoga celownikmęski osobowy
Tyburcympojedyncza narzędnikmęski osobowy
Tyburcympojedyncza miejscownikmęski osobowy
Tyburcymimnoga narzędnikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz