ty-bur-cju-sza

Tyburcjusza (imię) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Tyburcjusz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Tyburcjuszpojedyncza mianownikmęski osobowy
Tyburcjuszapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Tyburcjuszapojedyncza biernikmęski osobowy
Tyburcjuszachmnoga miejscownikmęski osobowy
Tyburcjuszamimnoga narzędnikmęski osobowy
Tyburcjuszemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Tyburcjuszemnoga biernikmęski zwierzęcy
Tyburcjuszemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Tyburcjuszemnoga mianownikmęski osobowy
Tyburcjuszemnoga wołaczmęski osobowy
Tyburcjuszempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Tyburcjuszommnoga celownikmęski osobowy
Tyburcjuszowipojedyncza celownikmęski osobowy
Tyburcjuszowiemnoga mianownikmęski osobowy
Tyburcjuszowiemnoga wołaczmęski osobowy
Tyburcjuszówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Tyburcjuszówmnoga biernikmęski osobowy
Tyburcjuszupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Tyburcjuszupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz