ty-ko-ci-nia-nie

tykocinianie (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: tykocinianin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
tykocinianmnoga dopełniaczmęski osobowy
tykocinianmnoga biernikmęski osobowy
tykocinianachmnoga miejscownikmęski osobowy
tykocinianamimnoga narzędnikmęski osobowy
tykocinianiemnoga mianownikmęski osobowy
tykocinianiemnoga wołaczmęski osobowy
tykocinianinpojedyncza mianownikmęski osobowy
tykocinianinapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
tykocinianinapojedyncza biernikmęski osobowy
tykocinianinempojedyncza narzędnikmęski osobowy
tykocinianiniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
tykocinianiniepojedyncza wołaczmęski osobowy
tykocinianinowipojedyncza celownikmęski osobowy
tykocinianommnoga celownikmęski osobowy
tykocinianymnoga mianownikmęski zwierzęcy
tykocinianymnoga biernikmęski zwierzęcy
tykocinianymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz