ty-mor-ki

Tymorki (nazwisko) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Tymorek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Tymorekpojedyncza mianownikmęski osobowy
Tymorkapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Tymorkapojedyncza biernikmęski osobowy
Tymorkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Tymorkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Tymorkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Tymorkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Tymorkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Tymorkiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Tymorkommnoga celownikmęski osobowy
Tymorkowipojedyncza celownikmęski osobowy
Tymorkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Tymorkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Tymorkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Tymorkówmnoga biernikmęski osobowy
Tymorkupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Tymorkupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz