ty-ran-ku

tyranku (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: tyranek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
tyranekpojedyncza mianownikmęski osobowy
tyrankapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
tyrankapojedyncza biernikmęski osobowy
tyrankachmnoga miejscownikmęski osobowy
tyrankamimnoga narzędnikmęski osobowy
tyrankimnoga mianownikmęski zwierzęcy
tyrankimnoga biernikmęski zwierzęcy
tyrankimnoga wołaczmęski zwierzęcy
tyrankiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
tyrankommnoga celownikmęski osobowy
tyrankowipojedyncza celownikmęski osobowy
tyrankowiemnoga mianownikmęski osobowy
tyrankowiemnoga wołaczmęski osobowy
tyrankówmnoga dopełniaczmęski osobowy
tyrankówmnoga biernikmęski osobowy
tyrankupojedyncza miejscownikmęski osobowy
tyrankupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz