ty-rol-ce

Tyrolce (nazwa pospolita) rzeczownik etn.

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
przypadek: miejscownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Tyrolka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
tyrolcepojedyncza celownikżeński
tyrolcepojedyncza miejscownikżeński
tyrolekmnoga dopełniaczżeński
tyrolkapojedyncza mianownikżeński
tyrolkachmnoga miejscownikżeński
tyrolkamimnoga narzędnikżeński
tyrolkąpojedyncza narzędnikżeński
tyrolkępojedyncza biernikżeński
tyrolkimnoga mianownikżeński
tyrolkimnoga biernikżeński
tyrolkimnoga wołaczżeński
tyrolkipojedyncza dopełniaczżeński
tyrolkopojedyncza wołaczżeński
tyrolkommnoga celownikżeński
Tyrolcepojedyncza celownikżeński
Tyrolcepojedyncza miejscownikżeński
Tyrolekmnoga dopełniaczżeński
Tyrolkapojedyncza mianownikżeński
Tyrolkachmnoga miejscownikżeński
Tyrolkamimnoga narzędnikżeński
Tyrolkąpojedyncza narzędnikżeński
Tyrolkępojedyncza biernikżeński
Tyrolkimnoga mianownikżeński
Tyrolkimnoga biernikżeński
Tyrolkimnoga wołaczżeński
Tyrolkipojedyncza dopełniaczżeński
Tyrolkopojedyncza wołaczżeński
Tyrolkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz